Tekrar Mesai
Aylardır bu günü beklemiştim, izne çıkacağım günü. Gerçi bu izin ile ilgili yaptığım planlar benden kaynaklanmayan sebepler yüzünden defalarca değişti. Son güne kadar plan belirsizdi. Salı günü işten geç çıkmama rağmen, Ankara için gıda alışverişlerimi yaparak eve gittim. Kerebiç filan :) çarşamba sabaha karşı yola çıkamktı hedefimiz. O heyacanla doğru düzgün uyuyamadım bile... Sabah serinliğinde yola koyulduk. O gün anladım günlerin gerçekten çok kısaldığını. Bir türlü sabah olmuyordu. Aynı okul yıllarımdaki gibi, ekim ayında okula dönüş günlerimdeki otobüs yolculuklarında olduğu gibi...
Ee artık azcık bir mola
Yılan hikeyesine dönen yıllık iznim için 2 gün kaldı. Bir mani çıkmaz ise çarşamba itibariyle izne ayrılıyorum. ızinde ne yapacağım henüz belli değil. ıznimin ilk hali çok güzel, bayramdan sonraki 3 günü de almıştım 9 gün tatil yapmış olacaktım. Benim dışımda gelişen olaylar sonucunda iznimi bayramdan önceki 3 güne çekmek zorunda kaldım. Kullanabileceğim izin günlerinin sayısı daha çok, ama izin dönüşünde yığılmış işleri düşündükçe uzun süreli ayrılmak beni çok korkutuyor...
Bugün de Dün gibi...
Yaklaşık bir ay önce, pek muhterem bir arkadaşım mesai saatinin tam ortasında mailini bir şarkı adı ile süslemişti. şarkının adını verdi ve devamını vermedi. Ben de her zaman olduğu gibi başucu sayfam ek$iye baktım. şarkının benimle alakası yoktu aslında, ama arkadaş bir taş atmak istedi galiba... :) Ama sözleri ne kadar karamsar olursa olsun yine de güzel gibi
bugün de dün gibi
yarın da bugün gibi olacak
ne uzar ne kısalır bu hayat
Ulaş Ada geldi...
24 Temmuz 02:45 itibariyle Ulaş Ada dünyaya merhaba dedi... Ben de amca oldum... :))